[i]Daha Kaliteli Hizmet İçin Lütfen Üye Olunuz

[/i]

      Hoşgeldiniz : Misafir
En son ziyaretiniz :
Mesaj Sayınız : 0

 
AnasayfaAnasayfa  SSSSSS  AramaArama  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yap  

Paylaş | 
 

 Kırık Kalpler Ülkesi

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Misafir
Misafir



MesajKonu: Kırık Kalpler Ülkesi   Salı Haz. 22, 2010 11:01 am

Yalnızlığı dost seçtim kimse anlamadı
Oysa dostlarımdan en sadığı o çıktı
Yanımdan hiç ayrılmadı

Doğduğum günü hatırlamıyorum
Ama o bebeği çok aradım
Sormak istedim kendisine
Gözünü dünyaya açtığında neler hissetti
Ümitleri neydi
Niye gözünü açar açmaz ağladı?
Dünyaya gelir gelmez hayatın soğuk rüzgarı üşüttü mü
Yoksa canı mı acıdı?

İçimde o bebeği aradım
Bulduğumda hala ağlıyordu
Soramadım

Sonra içimdeki çocuğu aradım
Annesine çiçekler toplayan
Dizlerini Arnavut taşlarında kanatıp sonra hıçkırıklar içinde annesine koşan
Çok iyi hatırlıyorum yanağımda gözyaşlarım yavaş yavaş kururken
Annem dizlerime melhem sürerdi bende çiçekleri saçlarına takardım

Ve komşunun kızı
İlk aşk acısı
Bir sınıf üstümüzde olan çocuğun elini tutup yanağından öptüğünü görmüştüm
Sessizce eve gitmiştim ve bedenimde hiç yara olmadığı halde canım her zamankinden
daha da cok acıyordu
önce sustum
Sonra odamın kapısını kilitleyip karşı duvara yaslanarak sessimi yutkunarak ağlamıştım

İçimdeki o çocuğu aradım
Bulduğumda hala kapısı kilitliydi ve hala ağlıyordu
Kapıyı açmadı bende gözyaşlarını silemedim

Sonra ilk gençlik çağlarımı hatırladım
Her yer aşk sevgi ve huzur kokardı
İlk gerçek aşkı mı yaşamıştı o gençliğim bilmiyorum ama
Bittiğinde yaşadığı acı çok fazla gerçekti
Gençliğin yaşla hiç bir alakası olmadığını çabuk anladım
Gün batımının hemen peşinden karanlık çökermiş
Ve ayrılığın sonunda sana tek kalan dost yalnızlıkmış:

Aradım o içimdeki genci
Bulduğumda yalnızlığına sarılıyordu
Yüzüme bile bakmadı

Birde ben
Kaç kere kırık dökük kalmışım bu güne kadar
Anladım ki bir insana kendini zorla sevdiremezsin ancak sevebileceği biri olmaya çalışabilirsin
Ne sevdiğim beni sevdi ne de hayat
Ben gün ışığını sevmemeye başladım geceler de benden nefret ediyordu
Sonra yalnızlığımı kucakladım
Hıçkırarak sesimi yutkunarak ağladım
Yalnızlığım ağlama dedi bende sustum

Sonra birileri beni bende aradı

Sessizliğime seslendiler
Ben konuşmadım onlarda duymadılar
Sessizliğim çığlık oldu
Armağanım oldu kırık kalpler ülkesine

Gözyaşları yasak olan bir şehirde oturuyorum şimdi
Canım acıyor susuyorum
Kalbim çığlık atıyor ama ben susuyorum
Sessizliğime seslendiler
Ben anlatmadım onlarda bilmediler
Beni aramışlar
Ben hep burdaydım ama hiç bulamadılar
Oysa ben kırık kalpler ülkesindeydim
Gözyaşların yasak olan bir şehirinde

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Kırık Kalpler Ülkesi
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Duygu Fırtınası :: Şairlerden Şiirler-
Buraya geçin: